به آرامی آغاز به مردن می‌كنی 
اگر سفر نكنی، 
اگر كتابی نخوانی، 
اگر به اصوات زندگی گوش ندهی، 
اگر از خودت قدردانی نكنی. 

به آرامی آغاز به مردن می‌كنی 
زمانی كه خودباوری را در خودت بكشی، 
وقتی نگذاری دیگران به تو كمك كنند. 

به آرامی آغاز به مردن می‌كنی 
اگر برده‏ی عادات خود شوی، 
اگر همیشه از یك راه تكراری بروی … 
اگر روزمرّگی را تغییر ندهی 
اگر رنگ‏های متفاوت به تن نكنی، 
یا اگر با افراد ناشناس صحبت نكنی. 

تو به آرامی آغاز به مردن می‌كنی 
اگر هنگامی كه با شغلت،‌ یا عشقت شاد نیستی، آن را عوض نكنی، 
اگر برای مطمئن در نامطمئن خطر نكنی، 
اگر ورای رویاها نروی، 
اگر به خودت اجازه ندهی 
كه حداقل یك بار در تمام زندگی‏ات 
ورای مصلحت‌اندیشی بروی .. . . 
- 
امروز زندگی را آغاز كن! 
امروز مخاطره كن! 

امروز كاری كن! 
نگذار كه به آرامی بمیری! 
شادی را فراموش نكن

 هر لحظه به اندازه ای که شاد هستی از آن توست

هرگز به انتهای جاده چشم مدوز. آخر همه جاده ها نادیدنی و گنگ است. به جای آن کناره های جاده را نظاره کن. جایی که الان در آن قرار داری

غم انگیزی زندگی در این نیست که زود تمام می شود بلکه در این است که ما برای آغاز حس زندگی خیلی منتظر می مانیم

عاقل به کنار جوی پی پل می گشت

دیــــــوانه پابرهنــه از رود گــذشــت

وقتی  دست گرم خود را به سمت کسی دراز می کنیم و او به سردی جواب می دهد نباید نگران باشیم. باید بدانیم که سرمای دست او به ما منتقل نمی شود بلکه برعکس این گرمای محبت ماست که نهایتا بر وجود او غالب خواهد شد.

زندگی جاده دو طرفه ای نیست که از آن سو هم کسی به سمت ما بیاید. فریب خطهای که در جاده های زندگی رسم کرده ایم را نباید بخوریم

ثروت نهایتا از آن کسی است که با تلاش و پشتکار لیاقت خود را برای داشتنش اثبات می کند. با طلبکار بودن از دنیا ، کاینات کسی را ثروتمند نمی کند.